Een getuige zijn

image_pdfimage_print

Praten over je geloof is in onze tijd niet gemakkelijk. Misschien op de zondag nog even in huiselijke kring terugkomen op de preek of tijdens het ouderlingen bezoek. Maar verder?

Je wilt niemand tot last zijn, geloven is een persoonlijke zaak, toch? Maar is dat wel zo? Als we ons geloof koesteren en voor onszelf houden, dan wijkt daarmee de roeping om te delen. De spanning neemt af en je kiest voor veiligheid. Niemand tot last zijn en je eigen ding doen in het verborgene. Maar wordt deze houding gepredikt in de bijbel? Is dat zoals God het van ons verlangt of… kunnen wij een licht in deze wereld zijn, door te getuigen en door wonderen en tekenen te laten zien dat God een levende God is? Het begint natuurlijk bij jezelf. Hoe beleef je jouw geloof? Hoe spreek je met God en versta je Zijn stem? Is het lezen en kennen van de bijbel een dagelijkse bezigheid? Vandaar de onderstaande vragen? Deze zijn niet bedoeld om je te bekritiseren maar juist om je aan te sporen om tot een levende relatie te komen met jouw Schepper.

Lees je dagelijks een stukje in de bijbel en zo ja, stel je dan vragen als wie, wat, waarom en hoe (om de inhoud te begrijpen en eventueel toe te passen).

Bid je dagelijks voor jezelf en anderen? Bid je om God te danken en om Hem te eren?

Praat je gemakkelijk over jouw geloof met anderen? Weten buren, vrienden en kennissen dat je Christen bent?

Aan welke dingen doe je niet mee, of zijn er TV-programma’s die je niet bekijkt?

Ga je regelmatig naar de kerk en heb je daar een taak?

Paulus schrijft aan de gemeente in Efeze (4:20) niet mee te doen met het wereldse. “U bent geheel anders”. (Ef 4:20)

 

Dit vind je misschien ook leuk...

Reacties gesloten.